Vorige week maandag was het weer tijd voor een fotoshoot. Deze keer met de zoon van de ex van mijn ex (om het even makkelijk te houden!). Het was even flink oefenen geblazen, een model voor de camera hebben dat alleen maar beweegt en vooral niet wil doen wat ik wil, dat maak ik niet vaak mee. Dus er zijn een heleboel onscherpe plaatjes, maar gelukkig zijn er toch ook nog een aantal gelukt!

Waaronder bovenstaande foto. Ik weet dat de scherpte niet op de ogen ligt, maar toch is dit 1 van mijn favorieten! Oefening baart kunst zeggen ze altijd, dus wie weet lukt de volgende shoot met een kleintje beter

Omdat er nog meer foto’s gemaakt waren en ook nog een aantal filmpjes van afgelopen weekend, heb ik fijn even alles in elkaar geknutseld. Altijd leuk om dat jullie ook even te laten zien

Tegenwoordig is het makkelijker om een baan kwijt te raken, dan om weer een nieuwe baan te vinden. Helaas weet ik daar alles van. Je wordt om de meest rare redenen de laan uit gestuurd, maar als je al jaren fulltime werkt, dan ga je ook weer op zoek naar een leuke fulltime baan. Inmiddels heb ik die leuke baan aan de kant geschoven, voor mijn part ga ik putjes scheppen, als ik een vacature vind waarin een fulltime gezocht wordt, dan reageer ik. Gelukkig kom ik zo heel af en toe ook nog wel een leuke vacature tegen, waar ik dan nog uitgebreider op reageer dan ik normaal gesproken al doe. Maar tot nu toe mag het nog niet baten. Hele middagen struim ik rond op het internet op zoek naar vacatures en als ik in de stad of het dorp loop kijk ik mijn ogen uit naar papieren op de winkelramen waar om personeel wordt gevraagd. Werk vinden valt niet mee in deze tijd.

Maar het is nu ook nog zo dat waar ik ook op reageer, ik nog steeds nergens antwoord op heb gehad. Dus blijf ik maar weer afwachten, wachten op een mailtje, op een telefoontje of een brief, maar ik ontvang helemaal niets. Waarom is het zo moeilijk voor bedrijven om iets van zich te laten horen? Ook al is het een afwijzing, dan weet je in elk geval waar je aan toe bent. Moe word ik van dat wachten, maar er zal toch vast wel 1 bedrijf bij zitten die mij in dienst wil nemen? Ik blijf gewoon hopen. Hopen jullie met me mee?

*edit* Een uur na het plaatsen van deze blog krijg ik een telefoontje, ik mag om 2 uur op sollicitatiegesprek komen! Wel voor me duimen he! *edit*