Menig bezoeker van mijn blog weet dat ik graag naar houseparty’s ga. Grote outdoor festivals zoals Defqon1, maar ook de binnen feesten zoals Thunderdome zijn leuk om naar toe te gaan. Met wat vrienden aan mijn zij, een drankje in mijn linkerhand en in mijn rechterhand mijn camera (die altijd vastgegroeid is aan mijn hand zo’n dag/avond) en gaan met die banaan. Stuiteren op de snelle beats, mee deinen met de rustige klanken, genieten van de mensen om me heen die allemaal voor 1 ding komen en dat is: Genieten! Of het nu hardcore, hardstyle, house, jumpstyle of trance is, het maakt me eigenlijk niet zo heel veel uit, zo lang de sfeer op zo’n feest goed is, ga ik uit mijn bol.

Ook thuis luister ik meestal naar dit soort muziek, de albums die uitkomen na een feest worden al snel binnen gehaald en grijs gedraaid. En als 1 van mijn favoriete dj’s een album uitbrengt is die ook al vrij snel in the pocket. Maar de “liefde” voor deze muziek heb ik niet pas sinds een paar jaar, vroegah, toen ik nog een echte kleine Joyce was, kwamen de klanken van een fijne house plaat ook al uit de boxen knallen. Als baby zat ik al half dansend in een stoel mee te klappen met mijn handen, maar ook iets later vond ik die muziek nog steeds geweldig. In 1991 kwam er een plaat uit, een remix van een klassiek stuk. Oh fortuna heet het. Het origineel is van Carl Orff, maar de house versie van Apotheosis deed ‘t ‘m.

De videoclip die ik nu helaas nergens terug kan vinden liet wat vage figuren met punt mutsen en lange gewaden zien, maar al die mensen hadden lange nagels. Waardoor dit nummer door mij te titel “Lange Nagels” kreeg. Vanmorgen moest ik er ineens aan denken, ik maar zoeken en zoeken, nergens iets te vinden, dus ik stuur een sms naar vaders; “Hoe heet dat nummer dat ik vroeger “lange nagels” noemde ook alweer? X” En een paar seconden later is daar het antwoord, nog een paar seconden daarna komt de naam Apotheosis ook binnen op mijn geliefde iPhone en zie daar, mijn favoriete oldschool plaat is weer gevonden!

Zoals ik al zei, het is niet de videoclip, maar van dit nummer krijg ik spontaan kippenvel over mijn hele lijf. Als dit ooit nog eens op een feest gedraaid kan worden? Laat het me dan van te voren even weten, ik zal er zijn!

[edit] Na wat heen en weer ge-sms met vaders is er toch een filmpje gevonden, niet met de clip die ik bedoelde, maar het geeft misschien een klein idee van wat ik bedoel.. KLIK voor het filmpje [/edit]

Wat is het de laatste dagen heerlijk om op te staan, de vogels beginnen te fluiten, het wordt steeds vroeger licht en er is zelfs regelmatig een zonnetje te zien. Eerlijk gezegd kan ik niet wachten tot het weer hartje zomer is, lekker met zo min mogelijk kleding aan op de fiets stappen, genieten van de zon, klagen over de hitte, verkoeling zoeken bij het water, terrasjes pakken en allemaal vrolijke mensen om je heen.. Ik heb het wel een beetje gehad met die kou, het heeft nu wel lang genoeg geduurd.

Een aantal weekjes terug dachten vriendin en ik, goh laten we eens wat doen met ons leven en naar een open dag van school gaan, informatie vragen over de opleidingen, om misschien in september weer met een opleiding te beginnen. Het er heen komen was al een drama, de bus reedt niet, dus ben ik uiteindelijk maar met de trein naar Utrecht gegaan, de bus naar de school reedt gelukkig wel.. Maar niet tot de plaats van bestemming, het was glad, spekglad! En voor ons was een bus tegen een lantaarnpaal aangereden en die stond dwars over de weg stil, lopen dan maar. Door de kou, door de harde wind, op naar een rot open avond. De docenten die er rond liepen waren niet de mensen waarvan je dacht dat ze je ook maar iets konden leren. Ze wisten niet eens goed uit te leggen wat voor opleidingen er precies waren op die school, dus na een minuut of 20 hadden we het wel weer gezien en besloten we terug naar huis te gaan. Door de kou terug naar de bushalte. We wachtten een kwartier, nog een kwartier langer om uiteindelijk tot de ontdekking te komen dat er helemaal geen bus zou komen. Op naar een andere bushalte dan maar, na 3 kwartier (!) in de kou te hebben gestaan op een plek waar normaal elke 10 (!) minuten een bus voorbij komt, kwam er dan toch echt een bus aan die ons weer terug naar Utrecht Centraal zou brengen. Een ritje van normaal 10 / 15 minuutjes duurde deze keer langer dan een half uur en we waren het allebei meer dan zat. Maargoed, we zaten warm, dus mochten niet klagen. De bus glibberde over de weg, soms voelde je ‘m helemaal weg glijden, dus echt prettig was het niet. Maar eindelijk kwam Utrecht Centraal in zicht! Waar we al snel tot de ontdekking kwamen dat er maar 2 bussen stonden, waar het normaal helemaal vol staat met bussen, maar daar stond toch echt de bus die wij moesten hebben. We trokken een sprintje en giechelend kwamen we aan bij de bus die al helemaal vol zat met mensen. Gelukkig vonden we nog een plek voor 2 en het was wachten op de buschauffeur. De mensen voor ons waren flink aan het klagen over dat ze al zo lang zaten te wachten, want deze bus stond al een half uur stil zonder dat er een buschauffeur te bekennen was! Oke het is glad, oke het is ijs en ijskoud, maar mogen we alsjeblieft zonder taxi te hoeven betalen terug naar ons dorpje gebracht worden??? Vriendin besloot te bellen naar de informatielijn van Connexxion en ik greep de kans om vriendlief te bellen of er op internet iets stond over de bussen die niet zouden rijden. Niets te vinden, dus verder afwachten. Uiteindelijk kwam er na ook daar weer een half uur gewacht te hebben toch echt een bus aan die ons terug naar huis kon brengen. Er was niet gestrooid, dus de wegen bleven erg glad, al glibberend en glijdend was ik na meer dan 2 uur eindelijk op de plek van bestemming, tijd om op te warmen, maar zulke avonden hoop ik -ondanks de lange lachbuien met vriendin- niet meer mee te maken!

Sneeuw is leuk voor 1 dag, laat het gewoon 1 dag per jaar even goed sneeuwen, kunnen we met zijn allen een leuke sneeuwpop bouwen, mooie plaatjes schieten van het witte uitzicht, maar laat het die andere 364 dagen alsjeblieft gewoon zomer zijn. Nederland is niet gebouwd op de kou, het openbaar vervoer is niet te vertrouwen, een kilometer lopen is al te veel, omdat je 5x onderuit gaat, de files zijn veel te lang, door alle ongelukken die gebeuren. Ik begrijp echt niet waar de winter goed voor is! Zijn jullie ook zo toe aan de lente/zomer?

De maand maart is weer begonnen en oh wat ben ik daar blij mee, dat wil namelijk zeggen dat het vandaag nog maar 30 dagen duurt tot ik de sleutel van mijn eigen huisje krijg. Het wordt 1 grote wissel van woningen, mijn moeder trekt volledig bij haar vriend in. Een vriendin van haar gaat in haar caravan wonen en het huis van die vriendin blijft dus over. Gelukkig was ik er als de kippen bij en word ik de nieuwe bewoonster van dat leuke schattige huisje. Lekker in het centrum hier in het dorp, dichtbij de winkels, supermarkten om de hoek, bushaltes om de hoek, vriendlief om de hoek en alles wat ik nodig heb is dichtbij. De woning heeft 2 kamers, een huiskamer en een slaapkamer. De badkamer, keuken en wc moet ik wel delen, maar ach daar valt mee te leven. Bij het huis horen ook een leuke voor- en achtertuin. En vooral met die achtertuin ben ik meer dan blij, ik zie het al helemaal voor me, een leuk tuinfeest, met barbecue, in de zomer een opblaasbaar zwembad voor wat verkoeling en ’s avonds lekker met wat vrienden bij elkaar zitten voor een happie en een drankie.

Maar voor het zover is moet er nog ontzettend veel gebeuren. Het halve huis staat hier op z’n kop. Overal liggen dozen, grote boodschappentassen en zakken vol met spullen. Voordeel van  mijn moeder die gaat samenwonen is, dat ik een heleboel spullen mag hebben en die zijn hier al heen gehaald. Maar niet alleen moeders gaat samenwonen. Vaders vriendin komt hier wonen zodra ik weg ben, dus zo wisselen we vrolijk door. Eigenlijk zie ik bijna door de bomen het bos niet meer, in moeders huis hebben we alle spullen die ik ga gebruiken gewoon in dozen en tassen gegooid om later uit te zoeken en het is nu aan mij om dat allemaal te sorteren. Keukenspullen bij de keukenspullen, beddengoed bij het linnen, fotolijsten in de doos met fotolijsten en zo gaan we vrolijk door. Jammer dat de kabouters niet stiekem even meehelpen, want in de rommel weet ik soms niet meer waar ik moet beginnen.

Het aller leukste aan verhuizen is, dat je toch ook op zoek gaat naar nieuwe meubels. Zo ben ik anderhalve week geleden de Ikea doorgelopen en stapte de auto weer in met een heleboel leuke spulletjes;

Links bovenin zie je een Lack salontafeltje, daar heb ik er 2 van, 2 kleine leuke tafeltjes, die ik natuurlijk niet recht naast elkaar ga zetten, maar een beetje scheef. Handig met een verjaardag, dan schuif ik ze uit elkaar zodat iedereen een glas neer kan zetten..! Rechts bovenin mijn uber schattige dekbed overtrek, een vrolijke print en de onderkant heeft een andere print, zou je dus ook nog eens om kunnen draaien, net of je een heel ander dekbed overtrek hebt! Een prullenbakje hoort er natuurlijk ook bij, deze is vooral voor de kleine rommeltjes in de woonkamer, want in de keuken staat gewoon een grote prullenbak. Links onderin zie je een multi hanger, die ik aan de binnenkant van m’n slaapkamer deur ga hangen. Erg handig voor riemen en sjaaltjes, waar ik er veel te veel van heb! En last but not least, een springvorm met 2 verschillende bodems, misschien krijg ik het ooit nog in mijn bol om een taart te bakken

Maar eerst  moet er vanaf 1 april flink geklust worden, het plafond moet flink aangepakt worden, de muren hebben een likje verf nodig en er komt nieuw laminaat in, wat ik vanavond even ga halen. Het plan is dat ik er 2e paasdag (5 april) helemaal in zit en dan verhuizen vlak daarna de katten ook met me mee. Wens me succes de komende periode, maar help me vooral duimen dat de komende weken lekker snel voorbij gaan!